Uit de pen van Janet Uit de pen van Janet

Meditatie: 
Een nieuw begin

Op 25 maart bezocht ik een middag over pionieren. Sinds jaren kan er in de Protestantse Kerk gepionierd worden, met behulp van begeleiders vanuit de landelijke kerk.
De middag was georganiseerd in Seinpost Slinge aan de Middelharnisstraat in Pendrecht. Seinpost Slinge is zelf zo’n pioniersplek. Er gebeurt daar veel dat ons bekend voorkomt:
doordeweeks aandacht voor mensen die weinig hebben, met inloop en maaltijden. Op zondag, en dat is anders dan bij ons, zijn er twee keer in de maand Celebrations, met veel zingen, en twee keer in de maand Bijbelstudies – en altijd wordt er op die dagen met elkaar gegeten.
De bijeenkomsten op zondag, niet te vroeg maar vanaf half twaalf, vinden niet plaats in de Openhofkerk die er naast staat, maar in de eigen ruimte. De drempel voor de ‘gewone’ kerkdiensten is voor de bezoekers van Seinpost te hoog en blijft te hoog.
Ondertussen wordt de traditionele gemeente van de Openhofkerk kleiner en grijzer – ook een bekend beeld voor ons. Een hoopvol gebeuren daar in Pendrecht, dat echter niet zomaar te kopiëren is. Je moet er onder andere een geschikt gebouw voor hebben, en financiële middelen. Maar ook bij de er achter liggende missionaire visie heb ik vragen. Die vragen ga ik hier nu niet uitpluizen omdat ik mij in de eerste plaats graag laaf aan een plek waar mensen hoop, geloof en liefde weten om te zetten in een nieuwe plek waar geloof daadwerkelijk wordt beleden en er tegelijk aandacht is voor heel de mens, al of niet in nood.
Dit vraagt wel een nieuwe manier van denken en een nieuw begin. En ‘een nieuw begin’ is het thema waarmee wij dit jaar door de Veertigdagentijd wandelen. Kerk in Actie reikt ons allerlei plaatsen aan waar in de wereld mensen opnieuw of voor het eerst op hun voeten worden gezet en worden geholpen een nieuw leven op te bouwen: een nieuw begin voor de kerk op Cuba, voor ex-gevangenen, voor gelovigen in Pakistan en zo meer.
‘Een nieuw begin’ hoorde ook bij het verhaal dat ik die dag in Seinpost Slinge hoorde. Niet om meteen te kopiëren, maar om je door te laten inspireren: God gaat door met deze wereld. Ook als onze kerk er ooit mee ophoudt gaat de Eeuwige op een andere manier wel verder.
Ik kwam twee schilderijen tegen van Merab Abramishvili, een Gregoriër, in 1957 geboren en dus iemand die bewust de omwenteling van de Sovjetunie heeft meegemaakt, inclusief de pijnlijke gebeurtenissen die aansluitend plaatsvonden.

Hij schilderde een aantal keren het paradijs. Als je goed kijkt zie je verschillende planten en levende wezens die de Hof van Eden bevolken: palmboom en appelboom, hert en panter, pauw en duif, mannen, vrouwen en engelen. Ze scheppen een beeld van een wereld waar planten, dieren, mensen en engelen vredig samenleven: oost en west, noord en zuid, hemel en aarde, water en vuur, vrede en liefde. Een wereld zoals die bedoeld is en zoals die er eens zal zijn. 
Onderaan zie ik iets dat lijkt op een kiem. Alsof er iets nieuws op uitspruiten staat. Wat - dat staat nog te bezien.

Ondertussen ploeteren wij met moeite maar zeker ook met plezier en rustig aan voort in een wereld die daar nog ver van is verwijderd. Maar wel met tekenen van hoop zoals bij Seinpost Slinge.

Ondertussen is er een klein groepje binnen Kerk en Buurt dat graag regelmatig wil gaan bidden in de Petrakerk. Op hun eigen manier, los van onze vaste gewoontes. Maar wel door de eigen noden te brengen bij de Eeuwige, zoekend naar rust en als het kan een nieuw begin.
Als dit bidden wat vastere vormen heeft aangenomen en een vaste plek in de week of maand heeft gevonden zal ik er meer over schrijven. Nu eerst moet het nog rustig gaan ontkiemen.

Gezegende Pasen!


Janet de Vries

terug